• سنندج خیابان آبیدر نبش کوچه طوطی
  • info@snaccim.com
  • +98 (87) 3322-4894
ماهیت حقوقی قراردادهای مهندسی، تامین تجهیزات و ساختEPC و جایگاه آن در صادرات خدمات فنی و مهندسی

ماهیت حقوقی قراردادهای مهندسی، تامین تجهیزات و ساختEPC و جایگاه آن در صادرات خدمات فنی و مهندسی

در گذشته و به منظور اجرای یک پروژه ساخت و ساز هر بخش از کاربه یک پیمانکار و کاملآ مستقل واگذار می شد ولی امروزه گرایش غالب برواگذاری تمام پروژها به یک پیمانکار یا حداکثر تفکیک آن به 3 قسمت طراحی، تهیه تجهیزات و ساخت EPC است.

هر چند قراردادهای پیمانکاری در روابط خصوص افراد بسیار شایع است اما ازآنجا که پروژه های عمرانی و زیر بنایی غا لبآ در اختیار بخش دولتی است و این بخش می کوشد که از تخصص و کار این پیمانکاران خصوصی بهرمند شود لذا قرارداد های بیشتر از قراردادهای پیمانکاری مورد استقبال دولت قرار گیرد .این قراردادهای صرفآ جنبه داخلی ندارد و حضور پیمانکاران خارجی در طرح های داخلی به آن جنبه بین المللی داده است .  EPCمخفف سه واژه (construction,procurement,enyeenering) می باشد که به موجب آن کار فرما امور طراحی، مهندسی تهیه مصالح و تجهیزات، مدیریت طرح، اخذ مجوزهای لازم، ساخت و نصب پروژه را به پیمانکار عمومی واگذار می کند. این عملیات کاملآ به صورت ترکیبی و در قالب یک قرار داد واحد و کالا به صورت قراردادهای جداگانه انجام می شود. در این قراردادها پیمانکار متعهد می شود که کارهای طراحی ،مهندسی تهیه مصالح، انبارداری تامین نیروی انسانی، ماشین آلات انتقال فناوری، آموزش نیروهای کارفرما و عملیات ساخت وساز را برعهده گیرد و به نحو متقابل کارفرما نسبت به تامین محل مورد نیاز اجرای پروژه، ارائه اطلاعات و ضوابط جاری در محل اجرا از قبیل ضوابط زیست محیطی یا ضوابط راجع به کاربری زمین و بررسی مدارک تسلیمی پیمانکار در موقع مقتضی را متعهد می گردد. زمینه پیدایش چنین قراردادهای کاهش هزینه های معامله و کاهش قراردادها تا جای ممکن است، می باشد. بنابراین صاحبان پروژه به دنبال شرکت هایی بودند که می توانست در قالب یک قرار داد تمام وظایف طراحی، ساخت، تامین تجهیزات و را اندازی پروژه را برعهده گیرند. لذا قراردادهای سه عاملی (کار فرما - پیمانکار - مهندس مشاور) داد. تدریجآ مشاور جایگاه خود را از حیطه ی طراحی – مهندسی ترقی داد وبه مقام صالح تفسیر قرار دادها رسید. همین امر اتحادیه بین المللی مهندسین مشاور را واداشت تابه طراحی انواع قراردادهای اصلی پیمانکاری و به بیانی بهتر قرار دادهای خدمت بپردازد. اهمیت روز افزون مدیریت و مدیریت پروژه نهایتآ به ایجاد عامل دیگری در اجرای قرار دادها انجامید که عامل چهارم یا مشاور مدیریت نام گرفت. در این میان قراردادهای EPC بازگشت به قرارداد های دو عاملی است. این بازگشت تفاوتی بنیاین با نسل اول قراردادهای 2 عاملی دارد زیرا پیمانکار، مهندس مشاور و مشاور مدیریت را در یک موجودیت حقوقی با هم آمیخته است. علی الهذا آنچه که بسیار محل اعتناست مزایای قراردادها به روش EPC است که عبارتند از 1-کاهش نیروی کارفرما 2- یکپارچگی اجرای طرح و انتقال تمامی ریسک ها به پیمانکار 3- کاهش مسئولیت پذیری کارفرما 4- کاهش هزینه ها 5- کاهش مدت زمان اجرا  6- تسهیل در فراهم شدن فاینانس طرح 7- کاهش تشریفات اداری 8- اطمینان از عملکرد پروژه در دوره بهره برداری معادن نظر به مزایای از نظر گذشته دولتها را به طرف انعقاد چنین قراردادهای سوق داده است. نیازمند تصریح است که به عنوان مثال کشور همسایه عراق در مورد احداث خط لوله انتقال نفت خام از بصره در جنوب عراق به بندر عقبه در اردن به طول 680 کیلومتر از طریق انعقاد قراردادEPC اقدام نموده است. از لحاظ منابع نفت وگاز کشور عراق و منطقه کردستان عراق دارای پتانسیل بالای ذخایر هیدرو کربوری و در عین حال توسعه نیافتگی زائد الوصف می باشند. طبق اعلام مقامات دولتی آن کشور حکومت اقلیم کردستان برآورد ذخایر نفت این منطقه حداقل 45 میلیارد بشکه نفت خام و بین 100 تا 200 میلیارد فوت مکعب گاز است لذا با توجه به نیاز مبرم این منطقه به تجهیز زیر ساختها وفعالیتهای عمرانی در زمینه نفت و گاز و نیاز بسیار جدی منطقه کردستان به برق و واردات برق از ایران انجمن صادرات خدمات فنی مهندسی می تواند استفاده مطلوبی از وضعیت موجود با ابتنا بر شناخت صحیح ماهیت حقوقی اینچنین قراردادی نمایید.

دیدگاه‌ها

Icon
دیدگاهی یافت نشد.

اظهار نظر

Icon
نام*
ایمیل*
موبایل
دیدگاه*